Δημοκρατικά σπαράγματα

Το ζητούμενο  δεν είναι το οικονομικό αλλά το πολιτειακό.  

Η Δημοκρατία αντισταθμίζει  τα πάντα.

Πρέπει να πάμε πίσω στην τότε Αθήνα και να αναθεωρήσουμε την γνώμη μας για την Δημοκρατία. Η Δημοκρατία δεν επέρχεται από μια ψηφοφορία. Η Δημοκρατία δεν αναδεικνύει ηγέτες ούτε πρωθυπουργούς ούτε προέδρους. Όλοι αυτοί είναι γεννήματα της ολιγαρχίας. Το ανώτατο όργανο της Δημοκρατίας είναι η εκκλησία του Δήμου.

Τώρα, πρέπει να εξετάσουμε και τι είναι Δήμος επειδή η Δημοκρατία είναι το κράτος του Δήμου. Έχουμε ταυτίσει τον Δήμο με τον λαό άλλα δεν είναι έτσι. Άλλο πράγμα είναι η Δημοκρατία και άλλο πράγμα είναι η λαοκρατία. Δημος είναι ένα δέμας μορφωμένων πολίτων εκλεγμένο από τον λαό. Οι άριστοι της κοινωνίας θα συμπληρώσει αργότερα ο Πλάτων. Αυτό το Δέμας μορφωμένων πολίτων χτίζεται σιγά σιγά, τόπω τόπω από μορφωμένους ανθρώπου με τοπικές διεργασίες (όχι απαραιτήτως εκλογές) σε επίπεδο εκλογικού τμήματος. Τα μέλη του εκλογικού τμήματος αποφασίζουν ποιους θα εξουσιοδοτήσουν για συμμέτοχη στον μεγάλο Δήμο.

Τα εκλογικά τμήματα στη χωρά μας είναι περίπου 22,000. Αν από κάθε εκλογικό τμήμα προκύψουν 3 με 4 μορφωμένοι πολίτες θα έχουμε πανελλαδικά περίπου 70 με 80 χιλιάδες μέλη στον μεγάλο Δήμο. Το κράτος αυτού του Δήμου λέγεται Δημοκρατία.

Τα μέλη του Δήμου ελέγχονται από τους συντοπίτες τους, Ο Δήμος ελέγχει τα όργανα του. Τα πάντα γίνονται άμεσα και φανερά. Όποιος δεν θέλει να αποκαλυφθούν οι προθέσεις του, περιμένει και δέχεται τις αποφάσεις των άλλων. Τα όργανα του Δήμου είναι αυτά που ο Δήμος αποφασίζει να είναι και όχι εγώ και εσείς. Εγώ  προτείνω το νομοθετικό όπως θα το ορίσει ο Δημος, το δικαστικό, το εκτελεστικό, το της εθνικής ασφάλειας και πολλά άλλα που θα ιδρύσει ο Δημος.

Όλοι συμμετέχουμε. Εξουσιοδοτούμε έναν γνωστό από τον τόπο μας, το εκλογικό τμήμα μας και εργάζεται διαδικτυακά με τα άλλα μέλη του Δήμου για τη Δημοκρατία.

Για να μη συγχέουμε τα πράγματα. Οι πολίτες προτείνουν, τα όργανα αποφασίζουν. Ο Σόλων δεν έφερε την σεισάχθεια. Ο Σόλων την πρότεινε στην εκκλησία του Δήμου και η εκκλησία του Δήμου την αποδέχτηκε.

Στην Δημοκρατία δεν υπάρχει ίχνος ολιγαρχίας.  Γνώμη μου είναι οι επίδοξοι ολιγάρχες να τιμωρούνται με νόμους θεσπισμένους από το νομοθετικό όργανο του πολιτεύματος.  Επίσης γνώμη μου είναι οι επίορκοι στασιασταί να τιμωρούνται με την εσχάτη των ποινών. 

Πρέπει να ξεχωρίσουμε την Δημοκρατία από την ολιγαρχία.  Ολιγαρχία είναι το κράτος των ολίγων και Δημοκρατία είναι το κράτος του Δήμου.  Το πρόβλημα πολλών ανθρώπων είναι ότι ταυτίζουν τον Δήμο με τον λαό.  Άλλο πράγμα είναι η Δημοκρατία και άλλο πράγμα είναι η λαοκρατία.  Στην λαοκρατία πρέπει όλοι να κάνουμε κουμάντο θέλοντας η μη, γνωρίζοντας η μη. Εδώ στον λαό «ΤΟ ΛΑΘΟΣ ΔΕΝ ΠΑΥΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΛΑΘΟΣ, ΕΠΕΙΔΗ ΕΓΚΡΙΝΕΤΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΛΕΙΟΨΗΦΙΑ». Εγώ είμαι δούλος της εργασίας μου και έχω εξουσιοδοτήσει φίλο μου, γνωστό μου, συγγενή μου να παραστεί στην εκκλησία του Δήμου που δεν σηκώνουμε χέρια, ούτε μαζευόμαστε σε στάδια πιά.  Υπάρχει το διαδίκτυο και τα πάντα γίνονται διαδικτυακά.  Φανταστείτε  70,000  μορφωμένοι πολίτες που ο καθένας τους έχει εξουσιοδοτηθεί από την τοπική κοινωνία και όχι από τα ΜΜΕ να συμμετέχει στον μεγάλο Δήμο της Δημοκρατίας χωρίς μισθό.   Φανταστείτε  αυτόν το Δήμο να έχει αντικαταστήσει τον πρωθυπουργό της χώρας  και τον πρόεδρο της χώρας και το σύνταγμά της χώρας για να γίνει η βούληση αυτών των μορφωμένων ανθρώπων το συνταγματικό.  Φανταστείτε  να εγκρίνονται νόμοι ως συνταγματικοί ψηφισμένοι από το σώμα το νομοθετικό που και  ο ίδιος ο Μαρξ θα ντρεπόταν να δημοσιεύσει τις θεωρίες του.  Φανταστείτε  πολυμελή όργανα του πολιτεύματος να λειτουργούν χωρίς μισθό και να βιοπορεύονται μόνο με την εργασία τους. Εδώ, στο Δήμο, δεν γίνονται λάθη επειδή εγκρίνονται από μία ενισχυμένη  πλειοψηφία μορφωμένων ανθρώπων!

Όλοι οι ολιγάρχες ανεξάρτητου οικονομικών θεωριών έχουν προσπαθήσει να ταυτίσουν την Δημοκρατία με την λαοκρατία και τον δούλο με τον σκλάβο.   Ναι, στην Αθήνα υπήρχαν δούλοι αλλά με την τότε έννοια και όχι με την τώρα.  Δ-ούλος είναι αυτός που επιδίδεται ούλος στη δουλειά του και στις ενασχολήσεις του και δεν επιθυμεί να συμμετέχει στην εκκλησία του Δήμου. Εσείς  ξέρετε κάποιον δούλο που επιθυμούσε να συμμετέχει στην εκκλησία του Δήμου και δεν του το επέτρεψαν;

Ο Μαρξισμός είναι μια από τις πολλές οικονομικές θεωρίες που αιωρούνται ανά τους αιώνες και ανά τους τόπους.  Το ζητούμενο όμως δεν είναι το οικονομικό αλλά το πολιτειακό.  Θέλουμε Ολιγαρχία η Δημοκρατία;

***************************************************************************

 

 

Στη Δημοκρατία κανένας άνθρωπος δεν έχει την απόλυτη εξουσία.  Άλλα είναι τα καθεστώτα τα απολυταρχικά.  Στη Δημοκρατία δεν υπάρχουν ηγέτες.  Το τέλειο πολιτικό σύστημα, η Δημοκρατία δηλαδή, δεν τελειοποιήθηκε επειδή δεν υπήρχε το διαδίκτυο.  Τώρα είναι εύκολο.  70 χιλιάδες μορφωμένοι άνθρωποι να λειτουργούν  καλλίτερα από έναν.  Φαντάσου να υπήρχαν 70,000 στην ηγεσία της Βενεζουέλας.  Ποιόν από όλους αυτούς θα ήθελε να απαγάγει ο Τράμπ;

Δεν μπορούμε όλοι οι άνθρωποι να ασχοληθούμε με τα κοινά όπως δεν μπορούμε όλοι να ασχοληθούμε με τα ηλεκτρολογικά, τα υδραυλικά, τα εμπόριο και πολλές άλλες τέχνες και επιστήμες. Για τον λόγο αυτό επιλέγουμε μερικούς ανθρώπους, γνωστούς από τον χώρο μας, ανθρώπους που γνωρίζουμε από τα γεννοφάσκια τους για να μας αντιπροσωπεύσουν στις επιλογές της νομής των του οίκου. Αυτό είναι ένα φιλτράρισμα, αυτοφιλτράρισμα των ψηφοφόρων για να αναδείξουν στα όργανα του πολιτεύματος ανθρώπους δικούς τους και όχι των ολιγαρχών μέσω των ΜΜΕ. Η Δημοκρατία αντισταθμίζει τα πάντα.

Εν αρχή έχουμε τον λαό.  Εκ του λαού και σε επίπεδο εκλογικού τμήματος προκύπτουν ένας στους 100 ψηφοφόρους που θα συμμετέχουν στον μεγάλο Δήμο της χώρας.  Από τα επτά εκατομμύρια ψηφοφόρων θα προκύψουν περίπου 70000 πολίτες και σίγουρα μορφωμένοι άνθρωποι χωρίς καμμία υποστήριξη από κόμματα και ΜΜΕ.  Αυτό το δέμας των 70000 θα είναι το ανώτατο όργανο του πολιτεύματος άνευ μισθού και καμμίας άλλης αμοιβής.   Είναι ένα φιλτράρισμα του λαού.  Αυτοφιλτράρισμα.  Όλοι αυτοί ετεροπροσδιορίζονται  ως «άριστοι» για την διαχείριση των δημοσιονομικών.   Όλοι αυτοί αντικαθιστούν τον πρωθυπουργό και τον πρόεδρο της Δημοκρατίας και το σύνταγμα.

Την εποχή του Σόλωνα και του Πλάτωνα και του Αριστοτέλη δεν υπήρχε διαδίκτυο.  Τώρα τα πράγματα είναι εύκολα.   Ο λαός καταργεί τα κόμματα και ορίζει τους δικούς του αρίστους ως το ανώτατο όργανο του πολιτεύματος.  Αν ένας νόμος ψηφιστεί από το νομοθετικό όργανο και ο Δήμος με ενισχυμένη πλειοψηφία τον θεωρήσει αντισυνταγματικό, έχε γεια.

Η θέσεις αυτών είναι γνωστές στους ψηφοφόρους και γνωστούς στη μικρή κοινωνία που ζουν.   Σε περίπτωση που οι θέσεις  μερικών μελών του δήμου δεν συνάδουν με τους υπολοίπους του εκλογικού τμήματος, μπορούν με συνοπτικές διαδικασίες να τους αλλάξουν μέσα σε λίγες μέρες.

Αυτό είναι Δημοκρατία χωρίς καμμία γαρνιτούρα.  

Η μεταμφιεσμένη Δημοκρατία δεν είναι Δημοκρατία. Έχει φορέσει τα ρούχα της Δημοκρατίας αλλά δεν είναι Δημοκρατία. Στη Δημοκρατία το ανώτατο όργανο είναι ο μεγάλος Δημος του οποίου το κράτος λέγεται Δημοκρατία. Αυτός ο Δημος εκπίπτει από το διεργασίες των κοινοτήτων που μπορεί να είναι τοπικές εκλογές σε χρόνο ορισμένο από την μικρή κοινωνία όταν δουν ότι ο αντιπρόσωπός τους δεν συνάδει με την δική τους επιθυμία. Τον αλλάζουν και αν πολλές τοπικές κοινωνίες πράξουν αυτό, διαμορφώνονται τα κύτταρα του μεγάλου Δήμου και συνάδουν με την βούληση του λαού. Εδώ δεν υπάρχουν εκλογές όπως τις ξέρουμε. Τις εκλογές τις καθορίζουν οι Λαοί και όχι οι ολιγάρχες.
Επομένως Δημοκρατία χωρίς γαρνιτούρα. Σκέτο Δημοκρατία.

Η «εκλόγιμη Μοναρχία» είναι μια διαπίστωση.  Η αποκατάσταση της Δημοκρατίας απαιτεί πρωτίστως τον ορισμό της Δημοκρατίας.  Είναι η Δημοκρατία λαοκρατία;  Τι σχέση έχει η Δημοκρατία με την Αριστοκρατία του Πλάτωνα;   Όλα αυτά πρέπει να τα σκεφτούμε για να δομήσουμε την Δημοκρατία.  Ο λαός εκλεγεί τους αρίστους και οι άριστοι είναι πολλοί μορφωμένοι άνθρωποι και το (δέμας)  αυτών των ανθρώπων και το κράτος αυτού του Δέματος λέγεται Δημοκρατία με το ανώτατο όργανο αυτού του πολιτεύματος  να είναι η διαδικτυακή εκκλησιά του  μεγάλου Δήμου (70,000) και πλέον πολίτες εκλεγμένοι τοπικά από τον λαό.

 

 

 

 

Δεν αρκούν οι καλές προθέσεις.  Χρειάζεται και κατι τις παραπάνω.   Χρειάζεται αλλαγή του πολιτεύματος για να πάμε από την ολιγαρχία που έχει φορέσει τα ρούχα της Δημοκρατίας στην πραγματική Δημοκρατία.   Τη Δημοκρατία φοβούνται οι ολιγάρχες και τίποτα άλλο.  Στη Δημοκρατία δεν υπάρχουν ηγέτες, ούτε κόμματα.  

 

 

Τα κόμματα είναι το πρώτο συστατικό τής ολιγαρχίας (κομματιάζω και επικρατώ).  Η εναλλακτική είναι η Δημοκρατία όπου το ανώτατο όργανο αυτής είναι η διαδικτυακή εκκλησία του Δήμου.  Δημος = ένα δέμας πολιτών εκλεγμένων από τον λαό τοπικά και είναι οι άριστοι της κοινωνίας, μορφωμένοι άνθρωποι, 70 χιλιάδες τουλάχιστον που αντικαταστούν τον πρωθυπουργό και το ίδιο το σύνταγμα.  Το σύνταγμα γίνεται άτυπο και σύνταγμα είναι ό,τι συντάσσεται με την βούληση αυτών των ανθρώπων.

 

 

Στην Δημοκρατία, το οικονομικό είναι θέμα της διαδικτυακής εκκλησίας του Δήμου.  Αυτοί που προσπαθούν να επιβάλουν την δική τους οικονομική θεωρία είναι, αν μη τι άλλο, βλάκες με ολιγαρχικές πεποιθήσεις.

Το σύνταγμα και κάθε σύνταγμα είναι η βίβλος της ολιγαρχίας.  Στη Δημοκρατία συνταγματικό είναι ό,τι συντάσσεται με τη βούληση του Δήμου των αρίστων (70,000 και πλέον) εκλεγμένων από τον λαό. 

 

Υπάρχει διάκριση μεταξύ Δημοκρατίας και Λαοκρατίας.  Στη Δημοκρατία το κράτος είναι ο Δήμος.  Στη Λαοκρατία είναι ο λαός. Ο Δήμος είναι ένα δέμας πολιτών, των αρίστων της κοινωνίας, εκλεγμένων από τον λαό με τοπικές διεργασίες.  Κάθε εκλογικό τμήμα αναδεικνύει 3 με 4 εκπροσώπους του για τον μεγάλο Δήμο.  22 χιλιάδες είναι τα εκλογικά τμήματα και 22,000 χ 3,5 περίπου ανέρχεται στις 70 και πλέον χιλιάδες.  Διαδικτυακά, οι 70 χιλιάδες και τα 10 εκατομμύρια είναι εύκολο για να αποφασίσουν για τα όργανα του πολιτεύματος και για το αν ένας νομός ψηφισμένος από το νομοθετικό όργανο είναι συνταγματικός ή όχι.  Συνταγματικό είναι το φίλα προσκείμενο στον μεγάλο Δήμο, στους αρίστους της κοινωνίας.

 

Η διάκριση της Δημοκρατίας από την ολιγαρχία προϋποθέτει ορισμένα πρωτόγνωρα πράγματα αλλά για εμάς τους Έλληνες δεν είναι και τόσο πρωτόγνωρα. 

Η Δημοκρατία δεν μπορεί να συνυπάρξει με την κομματοκρατία.

Της Δημοκρατίας το ανώτατο όργανο είναι η διαδικτυακή εκκλησία του Δήμου.

Δημος δεν είναι ο λαός όπως ισχυρίζονται οι ολιγάρχες αλλά ένα δέμας πολίτων εκλεγμένων από τον λαό, οι άριστοι της κοινωνίας κατά Πλάτωνα.  Φαντάσου από κάθε εκλογικό τμήμα να εκπίπτουν 3 με 4 άτομα που θα συμμετέχουν στην εκκλησία του Δήμου (Διαδικτυακά).  Αυτό καθιστά το σώμα του Δήμου σε περίπου 70 με 80 χιλιάδες μέλη.  22,000 είναι τα εκλογικά τμήματα στην Ελλάδα.

Αυτό το σώμα (δέμας) των εκλεγμένων από τον λαό αντικαθιστά τον πρωθυπουργό, τον πρόεδρο της «Δημοκρατίας» και το ίδιο το σύνταγμα και γίνεται το σύνταγμα άτυπο και γίνεται το σύνταγμα  η βούληση του λαού και όχι η βούληση των ολιγαρχών.

Αν το όργανο το νομοθετικό ψηφίσει έναν νόμο και ο  Δήμος πει «αντισυνταγματικός» δεν μπορεί να επέμβει κανένας συνταγματολόγος.

Μη πάει το μυαλό σου στην αμοιβή των μελών του Δήμου.  Δεν υπάρχει αμοιβή και όποιος θέλει  δηλώνει συμμετοχή.  Νομίζεις εσύ ότι δεν θα υπήρχε υποψηφιότητα αν δεν υπήρχε αμοιβή για του υποψηφίους των κομμάτων;  Εγώ δεν νομίζω.  Είμαι δε σίγουρος εσύ θα δήλωνες συμμέτοχή.  Μορφωμένος άνθρωπος είσαι, τι περισσότερο ξέρουν οι νυν βουλευτές από σένα;

Κάπως έτσι γινόταν στην αρχαία Αθήνα και ας μην είχαν διαδίκτυο τότε.   Τα περί δούλων είναι παραμύθια των ολιγαρχών.  Στην εκκλησία του Δήμου συμμετείχαν οι Άριστοι του Πλάτωνα εκλεγμένοι από όλους τους πολίτες συμμετεχόντων και των τότε δούλων.  Η εκλογή προϋποθέτει ορισμένες διαδικασίες και δεν είναι πάντοτε μια ψηφοφορία.  Όταν γνωρίζουμε  τους υποψηφίους στο χώρο μας και ξέρουμε ποιος είναι άξιος, τί τη θέλουμε την ψηφοφορία.  Υπάρχουν άλλες διαδικασίες όποτε και όπως εμείς θέλουμε.  Εξάλλου δεν θα ψηφίσουμε για τον ηγέτη ούτε του κόσμου ούτε της Ελλάδας.  Για 3 με 4 θέσεις στον μεγάλο Δήμο ψηφίζουμε.

Το σύνταγμα είναι η Βίβλος της ολιγαρχίας.  Το σύνταγμα πρέπει να είναι άτυπο και συνταγματικό να είναι ότι συντάσσεται με την βούληση του λαού μέσω του μεγάλου εκλεγμένου από τον λαό Δήμο της ΔΗΜΟκρατίας. 

 Το σύνταγμα είναι όργανο της ολιγαρχίας. Το σύνταγμα για να γίνει όργανο της Δημοκρατίας πρέπει να συντάσσεται με τη βούληση του λαού. Επειδή η βούληση του λαού διαφοροποιείται από χρόνο σε χρόνο, πρέπει το σύνταγμα να είναι άτυπο και την συνταγματικότητα των νέων και παλαιών νόμων να την καθορίζει ένας μεγάλος Δήμος, οι Άριστοι της κοινωνίας εκλεγμένοι τοπικά από τον λαό. Ο λαός διαμορφώνει τον Δήμο και η διαδυκτιακή εκκλησία του Δήμου Ιδρύει τα όργανα του πολιτεύματος.

Δεν χρειάζεται ένα νέο σύνταγμα και να έρχεται ο κάθε «ειδικός συνταγματολόγος» και να το ερμηνεύει κατά το δοκούν.   Αυτό που χρειάζεται είναι ένα σώμα εκλεγμένο από τον λαό με τοπικές διεργασίες όπου κάθε εκλογικό τμήμα αποφασίζει για έναν πολίτη που θα συμμετέχει σε αυτό το σώμα.  Από 22,000 εκλογικά τμήματα προκύπτουν 22,000 συμπολίτες μας τους οποίους θα ονομάσουμε φρουρούς της Δημοκρατίας.   Κάθε νόμος που ψηφίζεται στην βουλή, η συνταγματικότητα αυτού του νόμου θα εξαρτάται από τους φρουρούς τους Δημοκρατίας.  Φυσικά, όλα αυτά γίνονται διαδικτυακά.  Αντικαθιστούμε τον πρόεδρο της Δημοκρατίας και το σύνταγμα με τους φρουρούς της Δημοκρατίας και οι φρουροί της Δημοκρατίας παρέχουν τις υπηρεσίες τους δωρεάν για την πατρίδα.

 

Η λύση λέγεται Δημοκρατία.  Το σύνταγμα ως έχει εξυπηρετεί το ολιγαρχικό καθεστώς.  Σύνταγμα είναι ότι συντάσσεται με την βούληση του λαού και επιβάλλεται το σύνταγμα να είναι άτυπο και συνταγματικό ό,τι αποφασίζει ο μεγάλος Δημος της Δημοκρατίας.  Δημοκρατία και κομματοκρατία δεν συνάδουν.  Ένας μεγάλο Δέμας μορφωμένων πολιτών (70,000) τουλάχιστον, οι άριστοι της κοινωνίας, εκλεγμένοι από τον λαό,  μπορεί διαδικτυακά να κρίνει αν οι νόμοι που ψηφίζει το σώμα το νομοθετικό είναι συνταγματικοί.  

Σύνταγμα είναι η βούληση του λαού και η Δημοκρατία αντισταθμίζει τα πάντα. 

********************************************************************************

Ένας άνθρωπος όσο έξυπνος και μορφωμένος να είναι δεν δύναται να κυβερνήσει έναν ολόκληρο λαό.  Αυτοί που «κυβερνούν»    τους λαούς είναι διορισμένοι από   ομάδες  τυχοδιωκτών  και επικίνδυνων για την ανθρωπότητα «ανθρώπων».  Υπάρχουν οι βλάκες διορισμένοι που νομίζουν ότι αυτοί κυβερνούν.  Όλοι μας του ξέρουμε, τους βλέπουμε γύρο μας αλλά το πολιτικό σύστημα δεν μας επιτρέπει να παρεμβαίνουμε.

****************************************************************** 

Στη Δημοκρατία το κράτος είναι ο Δήμος και Δήμος δεν είναι όλος ο λαός αλλά οι άριστοι της κοινωνίας εκλεγμένοι από όλο το λαό τοπικά και ανεξάρτητα. Οι άριστοι της κοινωνίας όπως τους ξέρουν οι συντοπίτες τους από τα γεννοφάσκια τους και όχι από τα ΜΜΕ. Χιλιάδες μορφωμένοι πολίτες που αντικαθιστούν τον πρωθυπουργό και τον πρόεδρο της Δημοκρατίας και το ίδιο το σύνταγμα. Παύει το σύνταγμα να είναι η ΒΙΒΛΟΣ των ολιγαρχών και γίνεται άτυπο και είναι συνταγματικό ό,τι συντάσσεται με την βούληση του λαού. Η Δημοκρατία αντισταθμίζει τα πάντα.  Η λαοκρατία συγχέει τα πάντα και δίδει το δικαίωμα στους ολιγάρχες να πουν « Η Δημοκρατία δεν δουλεύει».

********************************************************************************* 

Δήμος είναι ένα δέμας πολιτών και είναι οι εκλεκτοί του λαού και κατ’ επέκταση οι άριστοι.  Στον Δήμο δεν συμμετείχαν οι δούλοι επειδή δεν είχαν ολοκληρώσει την μόρφωσή τους.  Στη δική μας εποχή Δήμος είναι ένα σώμα πολιτών εκλεγμένο από τον λαό και ο λαός τους θεωρεί ως τους αρίστους για την συγκεκριμένη δουλειά.  Στα ετυμολογικά το θέμα «ΔΕΜΑΤ» διαφέρει το θέματος «ΔΕ».  «ΔΕΜΑΤ» είναι το θέμα του δέματος.  Η ολιγαρχία έχει πολλά πρόσωπα αλλά η Δημοκρατία με ανώτατο όργανο την διαδικτυακή εκκλησία του Δήμου στη θέση του πρωθυπουργού και του προέδρου της Δημοκρατίας και στη θέση του ιδίου το συντάγματος, αντισταθμίζει τα πάντα

********************************************************************************

Ο Δήμος των 70000  δεν είναι ενωμένος και ανεξέλεγκτος για να λειτουργήσει ολιγαρχικά.   Οι 70000  προκύπτουν από 22000 προσθέσεις (τόσα είναι περίπου τα εκλογικά τμήματα στην Ελλάδα).  Κάθε εκλογικό τμήμα σε ανεξάρτητο χρόνο το ένα από το άλλο αν χρειαστεί ορίζουν εκλογικές διεργασίες για την ανάδειξη νέων εκπροσώπων στον μεγάλο Δήμο.  Εδώ μπορούμε να πούμε ότι τα κύτταρα το μεγάλου Δήμου ανανεώνονται σχεδόν κάθε μέρα.  Ένας Δήμος που ελέγχεται από τους ψηφοφόρους του δεν μπορεί να είναι ολιγαρχικός  και καμμία κυβέρνηση που ελέγχεται από αυτό το Δήμο δεν μπορεί να συμπεριφερθεί όπως αυτή θέλει.   Ο Δημος ιδρύει τα όργανα τού πολιτεύματος και τα παύει ανά πασά στιγμή με ενισχυμένη πλειοψηφία που το ποσοστό αυτής της πλειοψηφίας έχει καθοριστεί από τον ίδιο τον Δήμο.  Το 51% δεν είναι ενισχυμένη πλειοψηφία.  Το 51% άνετα και πολύ γρηγορά μπορεί να γίνει 49%.   Αυτή η αστάθεια εξυπηρετεί την ολιγαρχία.  Αν είχαμε 80% θα ήταν πολύ καλλίτερα.  Και με το ισχύον πολίτευμα η ενισχυμένη πλειοψηφία του 80% θα απέτρεπε τους τυχοδιώκτες από μια αντιλαϊκή κυβέρνηση.  Θα έλεγαν «Δεν μπορούμε να κυβερνήσουμε (κλέψουμε) αν χρειάζεται 80% για να ψηφιστεί ένας νόμος».  Αν ο νόμος είναι καλός για τον λαό, θα πάρει τουλάχιστον 80%. Η απλή αναλογική είναι στάχτη στα μάτια του λαού.  Αυτό που πρέπει να αλλάξει είναι το ποσοστό της ενισχυμένης πλειοψηφίας.

****************************************************************************

Στη Δημοκρατία το ανώτατο όργανο του πολιτεύματος είναι η εκκλησία του Δήμου.  Χωρίς εκκλησία του Δήμου δεν υπάρχει Δημοκρατία.  Η εκκλησία του Δήμου είναι ο πρωθυπουργός  και ο πρόεδρος της Δημοκρατίας και το σύνταγμα της Δημοκρατίας.  Η  νομοθεσία γίνεται από όργανο της εκκλησίας του Δήμου και η εκκλησία του Δήμου  εγκρίνει την συνταγματικότητα των νόμων.

Η Δημοκρατία αντισταθμίζει τα πάντα. 

 Για την ανάδειξη του μεγάλου Δήμου της Δημοκρατίας, η συμμετοχή των πολιτών σε επίπεδο εκλογικού τμήματος είναι απολύτως απαραίτητη.  Τον χρόνο διεξαγωγής των διεργασιών ανάδειξης μελών του εκλογικού τμήματος τον αποφασίζουν οι πολίτες του εκάστοτε εκλογικού τμήματος έχοντας υπόψιν τους τα ψηφίσματα των μέχρι τώρα εκπροσώπων τους στον μεγάλο Δήμο. Στη Δημοκρατία δεν υπάρχει μυστική ψηφοφορία.   Στη Δημοκρατία δεν υπάρχουν τετραετίες.  Το καλό μένει και το κακό φεύγει πριν γιγαντωθεί.  

Η Δημοκρατία αντισταθμίζει τα πάντα. 

Όλα τα εκλογικά τμήματα, ως μικρές πατρίδες, αναδεικνύουν  σε δικό τους χρόνο,  δύο, τρεις, τέσσερις δικούς τους ανθρώπους, γνωστούς, φίλους συγγενείς και κτίζουν όλοι μαζί τον μεγάλο δήμο.  Αυτός ο μεγάλος Δημος είναι ο φρουρός της Δημοκρατίας.  Το ανώτατο όργανο του πολιτεύματος το οποίο ελέγχεται από τους δικούς του ανθρώπους σε καθημερινή βάση επειδή εδώ η ψήφος είναι φανερή (διαδικτυακά)  και ελέγχει τα θεσμικά όργανα του πολιτεύματος και κανένας νόμος αντισυνταγματικός δεν θεσπίζεται επειδή αυτός ο Δήμος είναι και το σύνταγμα και ο πρόεδρος της Δημοκρατίας και ότι άλλο θέλει και μπορεί να είναι.   Η Δημοκρατία αντισταθμίζει τα πάντα και καμμία δύναμη δεν αντιστέκεται στους φρουρούς της Δημοκρατίας.

Η διάκριση εξουσιών δεν είναι δημοκρατική αρχή αλλά γαρνιτούρα στο πιάτο της ολιγαρχίας. Το σύνταγμα είναι η βίβλος της ολιγαρχίας.

Στη ΔΗΜΟκρατία, συνταγματικό είναι ότι συντάσσεται με την βούληση του λαού και αυτό το αποφασίζει ένα σώμα μορφωμένων  πολίτων εκλεγμένων από τον λαό και είναι ένας από κάθε εκλογικό τμήμα  (τοπική κοινωνία) και αυτό ισούται με 22000  μορφωμένους πολίτες που αποφασίζουν διαδικτυακά αν ένας νόμος είναι συνταγματικός.

Οι εξουσίες του πολιτεύματος καθορίζονται από τους εκλεγμένους πολίτες που απαρτίζουν τον μεγάλο Δήμο   και να είστε σίγουροι ότι δεν περιορίζονται στις τρείς. 

Δεν μπορούν να γίνουν όλα σε μια μέρα.   Ξεκινάμε με την ίδρυση του μεγάλου Δήμου της ΔΗΜΟκρατίας.  Αυτός ο Δημος προκύπτει από τα εκλογικά τμήματα (22,000 είναι αυτά περίπου).  Κάθε εκλογικό τμήμα αναδεικνύει 2,3,4 άτομα που θα συμμετέχουν στον μεγάλο δήμο της Δημοκρατίας.  Αυτό το σώμα, οι φρουροί του πολιτεύματος, θα φρουρούν την συνταγματικότητα των νόμων.  Θα εγκρίνουν ή θα καταργούν νόμους.  Δεν θα νομοθετούν δεν θα πληρώνονται και συμμετέχουν όσοι  έχουν την καλή διάθεση να το κάνουν,  η νομοθεσία  είναι έργο της βουλής.   οι φρουροί του πολιτεύματος θα φρουρούν την συνταγματικότητα των νόμων.  Τίποτα άλλο προς το παρόν.

***************************************************************************

Δυο νέοι θεσμοί δημοκρατικοί χρειάζονται και τίποτα άλλο.  Ο ένας είναι το σώμα των φυλάκων της ΔΗΜΟκρατίας και ο άλλος είναι το σώμα των φυλάκων του δημοσίου πλούτου, χρήματος, και της δημόσιας περιουσίας.   Κάθε εκλογικό τμήμα εκλέγει, αναδεικνύει έναν μορφωμένο πολίτη πρόθυμο και ικανό να υπηρετήσει την πατρίδα άνευ μισθού.  22,000 το ένα σώμα και 22,000 το άλλο σώμα (ένας από κάθε εκλογικό τμήμα).  Οι φρουροί της Δημοκρατίας φρουρούν τα σύνταγμα που είναι η βούληση του λαού και αν ένας νόμος ψηφισμένος από την βουλή δεν τους ικανοποιεί, απορρίπτεται και δεν γίνεται νόμος του κράτους.  Αν ένας παλαιός νόμος δεν τους ικανοποιεί επίσης καταργείται.  Οι φρουροί του δημοσίου πλούτου εγκρίνουν ή ασκούν φραγή σε πληρωμές η ξεπούλημα δημόσιας περιουσίας.  Π.Χ. ένας Δήμος επιθυμεί να πληρώσει τους εργαζομένους του και ζητάει ένα ποσό από το δημόσιο ταμείο.  Καταθέτει τα στοιχεία και περιμένει.  Αν υπάρξουν ενστάσεις, από τους φρουρούς της δημόσιας περιουσίας δεν θα πάρει ποτέ χρήματα και θα δούμε τι φταίει.  Απλά πράγματα και δημοκρατικά.